Ben,

Elbette ben garajdan çıkarmak isterdim arabayı ama 1 senedir araba kullanmayan ben garaja cuk oturmuş arabayı çıkarma riskine girmek istemedim. En azından ilk günden arabayı çizdirmeyeyim dedim. Sonra şöyle bir turladık arabaylan ve tam tıçıma göre olduğu kanısına vardım yeni arabamızın. Elbette yadigar Kartal’ı hürmet ile andım her virajda. Yeni arabanız ne lan Doğan diye merak ediyorsanız şuraya tıklayarak bir bakın derim. Bu markadan bir şey işte. Belki bir gün fotoğraf çekersem eklerim bizimkini.

Sonra büyükannemi görmeye gittim, aradan yengemleri filanda çıkardım ve Korcan Abiye geçtim. Onun motora atlayaraktan Özdilek’e giderek bir şeyler aldık. Elbette motor keyfi süperdi. Bu sene ilk defa şortumla sokağa çıkmıştım helede şortla motora binmenin verdiği ferahlık beni bulutların üzerine çıkarmıştı. Korcan Abi ile alış-veriş yapıp onlara geldik ve bir şeyler atıştırdık balkonda sonra birde karpuz keyfi yaptık. Saat 23.00 olmuşken arabaylan bir tur daha attık ve evlerimizin yolunu aldık. Tam eve geldim çoraplarımı çıkardım abdest almaya yönleniyordum ki Uğur aradı ve dışarı çık bir şeyler içmeye gidiyoruz deyince 7 aylık alkol orucumu bozmanın vaktinin geldiğini anladım. Meskendeki bir birhaneye gidip Biralarımızı yudumladıktan sonra evlerimize geldik ve artık saat 02.30′du ve ben gerçekten Bursa’daydım.

Yaşasın B³

Varto’da 1 seneyi daha bitirirken kısmetse 7-8 ay sonra geleceğim Varto’ya, askerlik görevimi tamamladıktan sonra… Bakalım o zaman neler bekliyor olacak beni…

Benim iğrenç sesimde mırıldandığım harika parçayı Onur AKIN’ın muhteşem sesinden dinleyin… Bana bir gül ver…

Videoyu youtube.com aracılığı ile izleyip dinleyemiyorsanız lütfen BURAYA tıklayın.

Bir kaza filan olmazsa Cumartesi günü 15.00 gibi evimden yazarım inşallah…

Çünkü foxit reader daha az yer kaplıyor ve daha hızlı çalışıyor. Üstelik program tamamen ücretsiz ve zırt pırt güncelleme istemiyor. .pdf uzantılı dosyalarınızı kullanırken size büyük kolaylık sağlıyor.

Program ile detaylı bilgiyi ve yorumları inndir.com’un BU sayfasından okuyabilirsiniz.

Foxit reader programını indirmek için lütfen BURAYA tıklayınız. Programı indirdikten sonra NEXT, OKEY, I ACCEPT gibi seçenekleri tıklayarak kurabilirsiniz.

Güle güle kullanın…

Videoyu youtube.com üzerinden izleyip dinleyemiyorsanız lütfen BURAYA tıklayınız.

Sertab Erener Bu Böyle Şarkı Sözleri :

O zor günler
Solan güller eskidendi geçti
O zaman aşık olduğum rüzgarlar
Esti esti geçti
Geriye sadece yarım yarım sevgiler
Yüzüme inceden uzun uzun çizgiler
Öznesi kalan süresi kısalan cümleler
Yalan dolan birkaç resim kaldı

Aşk seni bulabilir de
Uzakta durabilir de
Samimi oluyor derken
Mesafe koyabilir de

Bu böyle vurabilir de
İlgisiz durabilir de
Onu sana katıyor derken
Tuzaklar kurabilir de
Bu böyle

Söz & Beste : Soner Sarıkabadayı

Sorunlu bir çocukluk yaşayan Richard Pimentel’in hayatını anlatan film Pimentel’in annesinin 7 tane düşük yaptıktan sonra Pimentel’i doğurması ile başlıyor. Tabi ki düşük yapmaya alışan kadın bu çocuğunuda ölü sayıyor kendince ve fırtınalı bir hayatın içerisinde buluyor Pimentel kendini.

Bütün zorluklara rağmen ayakta kalabilen bir çocuk olan Pimentel bir gün sınıfta bir yeteneğini keşfediyor ve artık süper kahraman olmak istemediğinin farkına varıyor. Bu yönde kendini geliştiren Pimentel üniversiteye girerek kendini geliştirmeyi ve hedeflerine ulaşmayı düşünüyor. Günün birinde bir üniversite hocasının teklifi üzerine kendini bir nevi sınavda buluyor. Hocası yeteneklerini çok beğensede onda bir takım şeylerin eksik olduğunu belirtiyor ve Pimentel’e hayatını yaşamasını söylüyor.

Bu buğran içerisindeki Pimentel birden kendini Vietnam’da buluyor ve bir gün gazi oluyor. Kulaklarından yaralanan Pimentel sadece sesli harfleri duymaya başlıyor, elbette kulağındaki büyük çınlama ile. Buna rağmen kendini geliştiren Pimentel günün birinde üniversitede Art isimli kişi ile tanışıyor ve onun her dediğini anladığını fark ediyor. Art ise omurilik rahatsızlığı geçirmiş fiziksel engelli bir kişi. Çok iyi arkadaş olan bu ikili zaman içerisinde dostluklarını pekiştirmeye devam ediyor. Ve bu arada Pimentel sevimli bir sarışına aşık oluyor…

Pimentel artık ne istediğinin yavaş yavaş farkına varıyor ve kendini engelli insanların haklarını korumaya, geliştirmeye, onların hayat içerisinde normal birer vatandaş gibi yaşamasını sağlamaya çalışmaya adıyor. Bu konuda gazilere pek çok yardımda bulunuyor, ardından yelpazesini geliştirerek bütün engelli insanlara açılıyor.

Elbette bu savaş içerisinde hayatından pek çok taviz veriyor ve başka insanları mutlu etmek uğruna kendini mutsuzluğa itiyor. Anne sevgisini çok özleyen Pimentel bunun içinde çaba vermesine rağmen ne yazık ki aradığı mutluluğa ulaşamıyor. Anne sevgisinin yanında aşk hayatıda çalkalanmaya devam ediyor…

Art’in fırçalamaları ile kendine yavaş yavaş gelen Pimentel işlerini yoluna koyuyor ve mutlu son…

İşte böyle bir film Kalbimdeki Sesler Filmi. Beni zaman zaman duygulandırdı, zaman zaman ağlattı, zaman zaman kahkaha attırdı, zaman zaman aşık etti.

İnsanların engelli insanlara nasıl baktığını, aslında nasıl bakması gerektiğini, en aslında onların hiç bir farkının olmadığını çok güzel bir şekilde bizlere sundu.

Özellikle Art rolündeki Michael Sheen’in usta oyunculuğu ayakta alkışlanmaya değerdi.

Mutlaka izlenilmesi gerekilen bir film gibi geliyor bana ve izlerde mutlaka izleyin tamam mı?

Benden söylemesi…

Yine karma karışık şeyler yaşadı bizim garibanlar. Flashbackler, Flashnextler hatta GenerationNextler

16 ve 17. bölümde Jacob insanı ortaya çıkaraktan ne mal olduğunu ortaya koydu. Elini değdirdiği herkesi yakan cenabet bir insan olarak tanımlıyorum kendisini. Geçmiş zamanlarda bizim garibanların kısa bir süre karşısına çıkan Jacob onların adaya düşmelerine sebep olan yegane kişidir. Nedir senin derdin kuzum demek isterim kendisine ama artık zor konuşur

Dizinin son 3 bölümü artık bana sadece şunu kanıtladı “Her şey olacağına varır, daha önceden yaşanmış olaylar geçmişe dönseniz dahi yine yaşanır.” Elbette nasıl yaşanacağını kimse bilemez ama bir şekilde yeniden gerçekleşir bu olaylar ki kanımca yine oldu.

Adaya geri dönüklerinde Lock dirilmişti; ama son sahnede Toto Sürpriz Tabuttan yine Lock çıktı. Jacob’u görmeye giden Lock ise kimdir, nedir, necidir, 3 harfli midir, aşkımlan erir midir gibi gibi gibi sorular şu an için muallak. Bana göre son bölümün ilk sahnesindeki Jacob’un adadan kankası olan sakallı adamdır; ama nasıl Lock görünümlü şahin oldu onu anlamadım.

Yine beyin hücrelerimize hafiften tecavüz eden bölümleri izledikten sonra asker dönüşü bir solukta 6. bölümü izleyip rahatlamak istiyorum. Artık ben tezkere alıp, gelip, 6. sezonu izleyip bitirene kadar LOST lafı duymak istemiyorum.

O zamana kadar varsa yoksa “OZ”

Bu arada aşağıdaki parçada Jacob için gelsin :

Jacop kimsin, kimlerdensin?
Nerden geldin söyler misin?
Görür görmez gıcık oldum?
Şu düğümü çözer misin?

e-okul sistemi bütün öğretmenler tarafından kullanılan bir sistem. Kaç bin öğretmen var tam olarak sayısını bilmiyorum ama bu öğretmenlerin sisteme girip notları, kitapları falan filan kayıt etmek için karın ağrısı çektiklerini yakınen biliyorum. Çünkü e-okul sisteminin yüklü olduğu sunucular ne yazık ki senenin belli dönemlerinde bu yüklenmeyi kaldıramıyor. Sanırsam 50-60 sunucu var; çünkü ben en fazla bu aralarda sunucu sayısı gördüm sistemde, belkide daha fazla vardır; ancak ne yazık ki yetmiyor yüklenmeyi kaldırmaya. Bu da öğretmenlerin işlerini halletmeye çalışırken illahlah çekmelerine neden oluyor.

Ayrıca dönem sonlarında sisteme girilen bu bilgilerin büyük çoğunluğu çıktı olarak alınıyor. İşte bu noktada yine e-okul sistemi uçuyor, göçüyor ne yazık ki. Anlamadığımız nokta ise neden bu kadar çok bilgiyi kağıda dökme ihtiyacı duyulduğu. Eminim ki büyük çoğunluğu sadece çıkarılıp dosyalandıktan sonra tozlu raflara koyuluyor ve oralarda kayboluyor. Yazık değil midir bu kadar kağıda, mürekkebe, elektriğe? En fazla birer karne çıkarsan çok güzel hareket olmaz mı acaba? Müfettişlerde, okul idarecileride diğer girilen bilgileri e-okul üzerinden kontrol etseler ve büyük bir tasarruf yaşacak güzel olmaz mı?

Aslında çok güzel olur, hem tasarruf ederiz, hem işler daha hızlı yürür, hem de dönemin belli zamanlarında bu belgeleri çıkartacağız diye karın ağrıları çekmeyiz.

Eminim zaman içerisinde eokul daha da rayına oturacaktır. Sunucular olsun, uygulamalar olsun. Tek isteğim ise şu an için şu kağıt israfının önlenmesi. Bana göre eğitim kağıt üzerinde görülmez, eğitimin verildiğinin, güzel çalışıldığının tespiti sadece sınıfta öğrencilerle konuşularak anlaşılır. Umarım zaman içerisinde bunlarda gerçekleşir ve eğitim sistemimiz daha da güzel olur.

Yarın karneleri veriyoruz ve yaz tatiline çıkıyoruz bu bahane ile de bütün eğitim çalışanlarına ve öğrencilerimize iyi tatiller diliyorum. Güzel bir tatil sizlerin olsun.

2007-2008 eğitim-öğretim yılında ücretli öğretmen olarak başladığım görevim yine aynı senenin 2. döneminde sözleşmeli öğretmen olarak Varto’ya atanmamla devam etti. 1. sınıftan aldığım öğrencilerimle 2008-2009 eğitim-öğretim yılında yine beraberdik. Elbette ki yaz tatilinin öğrencilerimi heba etmesinin ardından.

İlk dönemin yaklaşık 2 haftasında yaz tatilindeki gerilemeleri kapatmak için uğraştık ve zorda olsa ders kitaplarımıza adam akıllı başlayabildik. 1. dönemin sonunda ise son 3 hafta rapor almam ile birlikte yine çok büyük bir kayıp yaşadık. Elbette bu 2. dönemin ilk haftalarında yine açıkları kapatma çalışmaları ile devam etti. Nerden baksak 6-7 haftamız heba olmuştu. Bunları ise etütlerle kapatmak için uğraştık.

Geçmişe baktığımızda iyi çalıştık, en azından çevresel şartlara rağmen. Haftaya ise okulumuzu kapatıyoruz ve uzun bir ayrılık dönemine giriyoruz. Bugün bir öğrencim pazartesi günü Bursa’ya gideceğini ve haftaya gelmeyeceğini söyleyince daha iyi anladım artık ayrılacağımızı. Üstüne üstlük askerliğiminde vereceği ayrılık baya bir koyacak bana. Sanırsam çocuklarımada…

Bakalım seneye ben gelene kadar onların başında kim olacak ve ne kadar, nasıl anlaşabilecekler… Umarım öğretmenlikle alakası olmayan bir ücretli öğretmen vermezler başlarına ve heba etmezler yavrularımı… Yoksa yakarım ulen okulu.

Böyle garip duygularla geçiriyoruz son 1-2 haftayı okulumuzda, sınıfımızda… Pek ders işlediğimiz söylenemez ama en azından konularımızı bitiriyoruz. Sürekli birbirimize takılıyoruz öğrencilerimle. Artık bana laf sokup oturtmaya bile başladılar. Bende onları bolca ısırmaya

Isırmada favori öğrencilerimden Bermal ile yaşadığım bir olayı anlatayım size, salı günü Bermal’i yanıma çağırdım ve şöyle bir konuşma geçti aramızda :

D : Bermal gel buraya kızım.
B : Efendim öretmenim.
D : Bermal, seni 50 kere ısırırsam bütün notlarını 5 vereceğim, kabul mu?
B : Örtmenim, hayır örtmenim.
D : Ama bak hepsini 1 veririm.
B : Verin örtmenim.
D : Ama sınıfta kalırsın.
B : Olsun örtmenim.
D : Medeni Hocanın öğrencisi mi olmak istiyorsun?
B : Bir şey olmaz örtmenim.
D : Sen beni sevmiyor musun Bermal?
B : Sevmiyorum örtmenim.
D : Neden sevmiyorsun?
B : Isırıyorsunuz örtmenim.
D : Ama sevmiyorsan ağlarım ben Bermal, ama ağlarım ama…
B : Ağlayın örtmenim.
D : O zaman seni öpsem barışır mıyız Bermal?
B : Olur örtmenim.

Dedikten sonra okkalı bir ısırık daha aldım Bermal’den ve…

D : Barıştık mı Bermal?
B : Hayır örtmenim!…
D : Tamam o zaman Bermal artık senle küstüm, benle konuşma…

diye takıldık birbirimize ve 2 gün boyunca tirip yaptım Bermal’e. Yanındaki arkadaşlarını severken ona “Sana yok.” dedim, derste bana öğretmenim dediği zaman “Ben senin öğretmenin değilim bana Doğan Bey de” dedim ve hiç ısırmadım…

2. günün sonunda ise öğle yemeğine giderken Bermal bana seslendi ve sihirli cümleyi kurdu :

B : Örtmenim bir kere ısırırsanız barışabilir miyiz?

Oyyy yavrum dedim ve kana kana öptüm şekerimi… Zaten ben ona hiç küsmemiştim ve zaten o bana “Sizi sevmiyorum” dediğinde beni kızdırmak istediği her halinden belliydi ama güzel bir anı yaşadık son haftaya girerken…

İşte böyle günlerle dolu zamanlar akıp geçerken bitirdik sayılır okulumuzu ve ben şimdiden özlemeye başladım onları, artık askerdeyken mektuplaşırız şekerlerimle…

Bütün öğrencilere ve öğretmen arkadaşlarımada güzel tatiller diliyorum, hoplayın zıplayın oynayınnn…

Yeni scriptin sistemini çok beğendim, tasarım filanda bana baya hoş geldi. Kategorileri oluşturdum, azda olsa oyun ekledim, seo ayarlarıyla oynadım ve her gün güncel tutmaya başladım. Bakalım askere gidene kadar neler olacak sitemde. Zaman içerisinde alt alan adları ile başka dallarıda siteye katmayı düşünüyorum; ama tembelleşip elimi eteğimi çekersem bilemem.

Şimdilik oyun sitem bu şekilde devam etsin bakalım neler olacak. Belki ilerde özel bir tema ile daha da güzelleştirebiliriz, zaman her şeyin ilacı.

Adresimiz ise www.oyunokulu.net yani Oyun Okulu