Nerelisin?
Nesin, necisin?
Hangi milletten oluyorsun sen?
Haaaa, tamam tamam sizinkiler iyi olur. Aferin sana otur beş!

Geçen gün yine başıma geldi bu olay. Aslına bakarsanız ilk üniversitedeyken karşılaşmıştım bu tür sorularla. Hendek’te öğrenci olduğum zamanlarda Hendek halkı ile aramda şöyle bir diyalog geçmesi kaçınılmaz olurdu :

Nerelisin evladım?
Artvinliyim ağabey, ama Bursa’da yaşamaktayım. Ama top filan değilim. Ha ha ha, hu hu hu…
Artvinlisin demek. Laz mısın, Gürcü mü?
Hiç bir şey değilim ağabey, öle beş para etmez biriyim işte. Ha ha ha, hu hu hu…;
Haaaa, ben Gürcü’yümde ondan sordum.
Allah mesut etsin abi, amin.

İyi de şimdi ne oldu? Ne kazandın? Ne kazandım? Amaç ne amaç?

Baya bir bıkmıştım bu tür sorulardan üniversitedeyken. Sonra Varto’ya gelincede kaçılmaz olmuştu bu sorular. Kalıplar hep aynıydı, gram değişiklik yok. Çünkü beyinlerdeki kirler aynı… Ön yargı…

Evet evet hemen bir ön yargı yapıştırmak karşısındaki insana. Büyük adam olacak. Şimdi kendi öz be öz Türk’tür, ben Kürt’üm deyince beni terörist ilan edecektir kendince, ya da kendisi Kürt’tür, ben Türk’üm deyince faşist ilan edecektir beni. Kaçınılmazdır ne yazık ki örümcek ağıyla süslenmiş beyinciklere sahip insanlardan gelecek bu tür sorular…

Hiç bir şeyim bebeğim, sadece 2 kollu, 2 bacaklı, koca götlü, balkon göbekli, köprü kaşlı, içsel olarak yağlı bir insanım. Memnun oldum, hadi bir kaç sıfat yapıştır bana. Adam olacaksın…

Atamadığımız zaman bu tür kalıpları nah değişiriz akabinde nah gelişiriz… İllah belli kalıplara sahip olacağız, illah belli sınırlarla çizili haritalarımız olacak… Sizin olsun benim ihtiyacım yok. Bakın bizlere bir harita çizdim. Tek boyutlu ama idare edin… Aslında düzde değil; ama yuvarlakta değil. Nereden baktığınıza bağlı…

Buyurun gelin hep beraber yaşayalım…